عصر روز دوشنبه بالاخره عام كردلي به روستا برگشت،

امسال عام كردلي با تجهيزات كامل به كوه رفته بود سالهاي قبل با پوستين نمدي ، بقچه ، پتو به كوه ميرفت. ولي امسال تجهيزاتش رو كامل كرده بود: يه كيسه خواب خوب ، كوله پشتي ،چراغ قوه ، لباس گرم ، البته پوستين نمديش رو هم برده بود. جالب اينكه امسال عام كردلي يه سيم كارت تلفن همراه هم گرفته بود و تا چندي روزي با ننه و دوستاش در روستا در تماس بود.

در تماس هاي تلفني كه اهالي با كردلي داشتند به او تاكيد مي كردند كه توي مسير كه ميايد چوب دستيش رو به سنگاي سفيد بزنه تا بارش برف پشت دار (ادامه دار) باشه و سال ديگه اوسالي باشه .

كردلي روزهاي آخري كه از كوه به سمت روستا در حال حركت بود شارژ موبايلش تموم شد و ارتباط تلفنيش با ننه و اهالي قطع شد همه نگرانش شده بودن مخصوصا ننه كه بي تابي هم ميكرد وچشم انتظارش پسرش بود. بالاخره ديروز نزديكاي غروب كردلي به روستا برگشت. هوا هم خيلي سرد بود اتفاقا برف خوبي هم در روستا در حال بارش بود. طوريكه كلاه نمدي كردلي هم روش پر برف بود.

اهالي با وجود سرما به اتفاق ننه اومده بودن استقبال كردلي و همه بهش خوش آمد ميگفتن و خداقوت .

اهالي كه اومده بودن ديدن كردلي منتظر شنيدن خاطرات كردلي از اين سفر ده روزه اش بودن و همه ميخواستن بدونن بالاخره امسال كردلي چوبش رو بيشتر به چي زده ؟؟  كردلي هم هنوز خستگي راه از تنش بيرون نيومده بود با روي خوش از اهالي تشكر كرد كه به يادش بودن و براش دعا ميكردن و آخر بار هم گفت كه با چوب سنگاي بين رو كنار ميزده تا مسير براش هموار باشه بعد از شنيدن خاطرات كردلي ،  ننه آش با داغ از اهالي و پسرش پذيرايي كرد.

همانطور كه در پستهاي قبل در مورد فلسفه وجودي عام كردلي مطالبي به نظر خوانندگان رسانده شد و در بالا هم با نوعي نگاه طنز گونه اين افسانه كهن روستاي يمن و منطقه گله زن مرور گرديد.

اين روزها در اكثر نقاط كشور شاهد نزول بركات الهي هستيم . و زمستان چهره حقيقي خود را با عنايات حضرت باريتعالي در حال نشان دادن است. و انسان ناخودگاه به ياد نثر زيباي سعدي (عليه الرحمه) میافتد كه ميفرمايد:

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده .......

انشالله در ادامه فصل زمستان شاهد بارش بركات الهي باشيم و سال پيش رو مايه بركت و عزت و سربلندي همراه با سلامتي باشد.