خيزيد و خز آريد كه هنگام خزان است
باد خنك از جانب خوارزم وزان است


 آن برگ رزان بين كه بر آن شاخ رزان است
گويى به مَثَلْ پيرهن رنگ‏رزان است

دهقان به تعجب سر انگشت گزان است
كاندر چمن و باغ نه گل ماند و نه گلنار

منوچهري دامغاني

هم اينك كه در نيمه فصل تابستان قرار داريم  در اصطلاح مردم روستاي يمن از ساليان گذشته تاكنون  باور و فرضيه اي جالب و در خور توجه اي  تحت عنوان وزيدن بادي موسوم به باد خنك ميباشد.

بر اساس باوري منتسب به مردم روستاي يمن و بسياري از نقاط كشور اعتقاد بر اين است كه در يازدهم مرداد هوا نفسي دزدانه  (بادخنك دزده) ميزند و در بيستم مرداد نفس آشكارا (بادخنك آشكارا) ميزند. كه بطور كلي هوا رو به خنكي مي رود.(يعني خنك شدن هوا ملموس ميباشد.)

در رابطه با فرضيه باد خنك اين فلسفه را مي توان در نظر داشت كه از شدت گرماي تابستان كاسته شده  و هوا كم كم رو به خنكي ميرود. و تابستان از نيمه ميگذرد. و نويدي از نزديك شدن به فصل پاييز مي باشد.

نقطه مقابل وزش بادخنك در تابستان همان فرضيه عام كردلي در فصل زمستان ميباشد. همانطور كه در پست هاي مربوط به فصل زمستان و عام كردلي اشاره شده است اساس فلسفه وجودي عام كردلي در زمستان به مفهوم گرم شدن كره زمين و كاسته شدن از سرماي هوا و نزديك شدن به فصل بهار ميباشد.

در روستاي يمن با وزش باد خنك فصل جديدي  از كشت محصولات متنوع اين دوره زماني توسط كشاورزان انجام مي شود.

كشاورزان در اين زمان اقدام به كشت شبدر (كه جهت مصرف دامها كشت مي شود) ترب سياه و شلغم و خيار و انواع سبزيحات مي نمايند.

نويسنده وبلاگ روستاي يمن