هفته معلم گرامي باد


در اواخر دهه ۴۰ مدرسه ابتدایی روستای یمن در حاشیه رودخانه روستا با همت اهالی ساخته شد. کار خود را با معلمانی تحت نام سپاهی دانش شروع کرد. این مدرسه به علت فرسوده شدن بافت آن و مضاف بر آن بودن در حاشیه رودخانه و خطرات احتمالی در مواقعی که رودخانه دارای آب فراوان بود اهالی را بفکر احداث مدرسه ای در مرکز روستا با وسعت ، امکانات و فضایی بیشتر انداخت تا اینکه در سال ۱۳۶۰مدرسه فعلی به برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی با واگذاری اعتبارات دولت محترم ، همت و همیاری اهالی ساخته شد. در آن روزگار جمعیت روستا بیشتر و هر خانواده ای تقریبا ۳-۲فرزند دانش آموز داشت و هر کلاس تقریبا شامل ۳۰-۲۰ دانش آموز میشد. و ۴-۳ نفر معلم اقدام به تدریس می نمودند.تحصیل در آن مدرسه ها برای دانش آموزان روستا خاطره انگیز و دارای شور و هیجان خاصی بود که از یادها نخواهد رفت. ضمن اینکه حضور معلمان زحمتکش که در کنار تدریس ، درس اخلاق و زندگی را در سرلوحه برنامه های آموزشی خود داشتند. جای تقدیر و تشکر ویژه است.
در زمان دوران دفاع مقدس و حملات هوایی دشمن بعثی در بمباران شهرها مدرسه روستا بیشترین دانش آموزان را در خود جای داده بود. بطوریکه بیشتر هم ولایتی هایی که پیش از این به شهرها، مهاجرت نموده بودند روستا را برای زندگی و فرزندان آنها مدرسه القدر را برای تحصیل در آن سالها انتخاب کرده بودند.
مدیران دبستان به نظافت فردی دانش آموزان و نظافت عمومی مدرسه اهمیت ویژه ای قائل بودند در روزهای شنبه مدیردبستان سر صف دستهای دانش آموزان را یک به یک نگاه میکرد. و تذکرات بهداشتی لازم را به دانش آموزان میداد. همانطور که اشاره شد مدرسه زمانی تعداد زیادی دانش آموز را در خود داشت اما در سالهای بعد با کاهش رشد جمعیت و سیل مهاجرت جوانان از روستا تعداد دانش آموزان در طی سالهای اخیر حتی کمتر از مجموع تعداد انگشتان دست شده است.
با توجه به اینکه وجود مدرسه در روستا برای دانش آموزان و خانواده ها از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده لذا پس از عبور از این مقطع به علت نبود مقاطع بالاتر در روستا دانش آموزان مجبور بودند جهت تحصیل در دوره های راهنمایی و دبیرستان به شهر(خمین) یا روستای مجاور (رباط مراد) با فاصله ای حدود 3 کیلومتر رفت و آمد کنند. که البته در کنار حلاوت تحصیل و کسب علم همراه با سختی های زیادی از جمله رفت آمد پیاده در سرما و گرمای فصول ، خطرات احتمالی و.... همراه بود.
تعداد زیادی از عزیزانی که این مطالب را مطالعه میکنند. زمانی دانش آموز این مدرسه بوده و حالا خود صاحب فرزندان دانش آموز ، دانشجو و... می باشند و با مطالعه این مطالب خاطراتی از آن دوران خوش تحصیل در ذهن هایشان متبادر میگردد.
-
روزهاي خوشي كه دختران دانش آموز به اتفاق معلم هاي خانم خود در فصل بهار مقداري ترشي از خانه مي آوردند به دشت و صحرا ميرفتند در مزارع كشت شبدر تفريح ميكردند.
-
آقا پسرها هم بعد از تعطيلي مدرسه به كمك پدران خود در امورات كشاورزي و دامداري ميپرداختند.
-
البته شيطوني و درس نخواندن بعضي از دانش آموزان باعث ميشد چوب معلم از روي محبت به كف دستانشان نواخته شود شايد دانش آموزاني كه آن زمانها اين ضربات كف دست را به جان نوش كردند آن لحظات در ذهنشان مرور گردد. و اين بيت معروف شاعر را با خود زمزمه ميكنند كه :
درس معلم ار بود زمزمه محبتي جمعه به مكتب آورد طفل گريز پاي
هر عزيزي كه به كسب علم و دانش و معرفت به مرتبه اي از موقعيت اخلاق ،شخصيت ، اجتماع و… رسيده و ثمرات و ارزش تحصيل و مقام استاد را درك كرده اند. خود را بنده آن استادي ميدانند كه در محضرش حتي كلمه اي فرا گرفته اند.آن معلمان و اساتيدي كه خود ميسوزند تا فرزندان اين مرز بوم را بسازند لذا به ياد آن سخن گوهر بار مولاي متقيان علي (ع) كه ميفرمايند : هر کس به من کلمهای بیاموزد، مرا بندهی خود کرده است." زيبنده است به احترام تمام معلمان به اتفاق خانواده همگام با فرزندان دانش آموز و دانشجويشان يك لحظه سكوت كرده و از جاي بلند شده و به احترام ايشان به خود بر پا داده كه به يقين بر اين باوريم كه مقام معلم مقامي والا كه اراده و تلاش آنها نشات گرفته از خواست و اراده انبياست.
در هفته ايي قرار داريم كه به ياد استاد شهيد مرتضي مطهري به نام هفته معلم نامگذاري شده است. دراين پست بر خود وظيفه ميدانيم از همه معلمان عزيز سراسر كشور مخصوصا معلمان و مدیران زحمتکش و فداکاری که در آن سالها با توجه به فاصله شهر تا روستا ، فاصله روستا تا جاده مواصلاتی و سختی های ناشی از سرمای زمستان ، نبود وسيله نقليه مناسب و… که شیرینی تعلیم ، تربیت و دانش به دانش آموزان این روستای کوچک را به تمام سختی فراموش ميكردند.
در انتها ذکر مدیران دبستان از سال ۱۳۴۹ كه اسامي آنها بطور مستند گردآوري شده است که علاوه بر مديريت دبستان فضيلت تدريس را هم برعهده داشتند و همراه و یاریگر معلمان عزیز و نقش محوری در تحصیل دانش آموزان و ارتباط خوب و سازنده با والدین و اهالی روستا داشتند. بسنده میکنیم تا شاید گوشه ایی از زحمات این عزیزان به نمايندگي تمام معلمان جبران کرده باشیم امیدورایم اساتيد گرانقدر و معلمان و همه زحمت کشانی که نام آنها برده نشده نافی تلاش و زحمت آنها نبوده بلکه به جهت در دسترس نبودن تمامی اطلاعات این عزیزان در طی سالهای مختلف بوده و درخواست داریم به شان و منزلت و بزرگواری و مقام استادی خود این قصور بر اين شاگرد كوچك خود ببخشند.
در خاتمه ضمن تشکر از حوصله همه خوانندگان محترم به اطلاع میرساند چنانچه مطلبی اعم از خاطره ، عکس ، شعر و... از دوران تحصیل در این مدرسه و.... را دارند جهت درج در وبلاگ به ایمیل وبلاگ يا بصورت نظر ارسال نمایند.
لیست مدیران دبستان روستای یمن
از سال تحصیلی ۵۰-۴۹ تا سال تحصیلی ۸۹-۸۸
|
سال تحصیلی |
نام و نام خانوادگی |
سال تحصیلی |
نام و نام خانوادگی |
|
۵۰-۴۹ |
سپاهی دانش آقای فیروز پورمردانی |
۷۰-۶۹ |
آقای علیرضا رضایی |
|
۵۱-۵۰ |
سپاهی دانش آقای محمد قاطع |
۷۱-۷۰ |
آقای احمد شیبانی |
|
۵۲-۵۱ |
سپاهی دانش آقای محمد قاطع |
۷۲-۷۱ |
آقای احمد شیبانی |
|
۵۳-۵۲ |
آقای علی محمد زحتمکش |
۷۳-۷۲ |
آقای جواد اسدی |
|
۵۴-۵۳ |
آقای علی محمد زحتمکش |
۷۴-۷۳ |
آقای سیدمحمدباقر مدنی |
|
۵۵-۵۴ |
آقای قاسمعلی سروریان |
۷۵-۷۴ |
آقای محمود ابراهیمی |
|
۵۶-۵۵ |
آقای قاسمعلی سروریان |
۷۶-۷۵ |
آقای محمود ابراهیمی |
|
۵۷-۵۶ |
آقای محمد قانع |
۷۷-۷۶ |
آقای عبدالرضا محمدی |
|
۵۸-۵۷ |
آقای محمد قانع (مصادف با پیروزی انقلاب اسلامی بخشی از سال تحصیلی تعطیل بود.) |
۷۸-۷۷ |
آقای داود برزویی |
|
۵۹-۵۸ |
آقای علی اصغر محمودی |
۷۹-۷۸ |
آقای علی ناصری زاده |
|
۶۰-۵۹ |
آقای علی اصغر محمودی |
۸۰-۷۹ |
آقای غلامحسین میرزایی |
|
۶۱-۶۰ |
آقای علی اصغر محمودی |
۸۱-۸۰ |
آقای کریم عبدالهی |
|
۶۲-۶۱ |
آقای محسن مدنی |
۸۲-۸۱ |
آقای مجتبی ملک جانی |
|
۶۳-۶۲ |
آقای قنبر رضائی |
۸۳-۸۲ |
آقای مجتبی ملک جانی |
|
۶۴-۶۳ |
آقای قنبر رضائی |
۸۴-۸۳ |
آقای جواد اسدی |
|
۶۵-۶۴ |
آقای قنبر رضائی |
۸۵-۸۴ |
آقای جواد اسدی |
|
۶۶-۶۵ |
آقای علیرضا رضایی |
۸۶-۸۵ |
آقای جواد اسدی |
|
۶۷-۶۶ |
آقای محمدحسن جابری |
۸۷-۸۶ |
آقای جواد اسدی |
|
۶۸-۶۷ |
آقای حسین میراحمدی |
۸۸-۸۷ |
آقای ابوالقاسم عظیمی |
|
۶۹-۶۸ |
آقای علیرضا رضایی |
۸۹-۸۸ |
آقای مسلم عباسی |
نویسنده وبلاگ روستای یمن